Verslag bijeenkomst over non-dualiteit Lie Hoogenberk

Lie Hoogenberk bij Zin in Boeken

Lie Hoogenberk bij Zin in Boeken

Vrijdag 20 november 2015 vond er de bijeenkomst over non-dualiteit plaats bij Zin In Boeken. Aanleiding was de komst van Lie Hoogenberk.

De winkel was gezellig gevuld en er heerste bij voorbaat een ontspannen sfeer. Inmiddels ben ik zeer bekend met het onderwerp en heb ik vele bijeenkomsten meegemaakt en zelf gesprekken gevoerd over non-dualiteit. Als geen ander weet ik hoe paradoxaal het is om over het onuitsprekelijke te spreken. Elk woord wil uitgesproken worden en tegelijkertijd voelt het ongemakkelijk, omdat elk woord over dit onderwerp het onderwerp niet kan bevatten. Non dualiteit is op zichzelf geen nieuwe leer. Het gaat over exact dat wat is, niet meer, niet minder en zo opende Lie de bijeenkomst, met rust, met stilte, met dat wat is. De mimiek van Lie leek het woordloze reeds uit te drukken in woorden, maar dan nog niet uitgesproken, nog niet geboren wordend, woorden in de knop.

Zoals het gaat in de natuur, is alles in potentie aanwezig en als in de baarmoeder rijpend tot het ontluikt in een geboren worden. Zo ook kwamen de eerste woorden zacht en helder de ruimte in. Het bleef stil. Lie vertelde met als steeds terugkerende metafoor de boom. De boom zonder oordeel, zonder motief zijnde in zijn omgeving, of als een pasgeborene open en ontvankelijk en ziende de nieuwe wereld zonder enig idee erover. Deze non-duale toestand overkwam Lie zonder enig zoeken, zonder enige kennis over dit onderwerp tijdens een samenzijn met haar moeder. De identificatie viel plotseling van haar af. Met een nieuwe open blik kon ze zien wie zij zelf en haar moeder werkelijk is. “We zijn allemaal ‘dat’, het ene, dat in alles is” De ruimte, de rust, de stilte tussen de zachte woorden liet het concept-loze zinken.

Lie is een levende uitdrukking van ‘dat’. Openhartig, eerlijk, kwetsbaar, als een wuivende bamboe buigzaam en daarmee krachtig onvernietigbaar en direct een binnenkomende levende overdracht. Lie wijkt niet voor het mysterie en maakt er geen leer van. “Ik weet het ook niet” en toch lichten gedachten in haar op om uitgesproken te worden. Woorden die als regendruppels vallend van de takken op de gevallen bladeren weer verstillen. Terwijl ze zittend, sprak en zweeg, hoorde ik haar luisteren naar de stilte die woordloos in haar spreekt. In de stilte en in dat luisteren vind ik haar en weet dat ze hierin authentiek uitdraagt wat reeds is.

Zin In Boeken heeft wederom een podium geboden aan een medemens die ons liefdevol het onnoembare spiegelt en wat mij betreft zie ik Lie graag terug bij Zin In Boeken, desnoods in stilte als de bron van woorden bij haar stil is komen te vallen.

auteur: Dick Schreinders

Satsang met Han van den Boogaard.

“We gaan vanavond praten over dat-waarover-niets-te-zeggen-valt, maar dat meer dichtbij is dan alles wat we kunnen bedenken. Wat is dat?” Korte stilte…… “…….Zijn, dat is hoe we het noemen”

Dit is het begin van een prachtige avond waar serieus wordt gesproken over wat ons tegenhoudt om, ja: om wat eigenlijk? Een winkel vol met zoekers, maar naar wat? Han verwoordt dat het zoeken de persoon of het ego in stand houdt. Persoonlijke ontwikkeling is ook een illusie, er is geen persoon en ontwikkeling is ook niet aan de orde. Hier-Dit-Nu: dat is het enige waar we zeker van zijn en als we ons daaraan houden is er geen probleem, nooit en nergens. Er is soms een stilte tijdens de satsang, maar die stilte is bevestigend, dan hoeft er even niets gezegd te worden: rust.

De regen tikt tegen de ramen en op het dak: “Het Ene dat zichzelf hoort,” weet Han en meer hoeft er niet gezegd te worden.

Eén aantekening van de eigenaar van Zin in Boeken dan toch nog even. Zin in Boeken, centrum voor Persoonlijke Ontwikkeling en Zingeving. Han antwoordt bevestigend op de vraag van John, een van de eigenaren: “Inderdaad het persoonlijke bestaat niet, ontwikkeling ook niet en zingeving is ook maar een gedachte. Waarvan akte 🙂

Verslaafd aan denken

Auteur: Jan Geurtz

Verslaafd aan denken

Jan Geurtz: Verslaafd aan denken

Een jaarlijks terugkerend evenement is het Boekenfestijn, o.a. in Eindhoven. Dit is elk jaar weer een feest voor mij als boekenliefhebber. Vaak bezoek ik 2e hands boekenmarkten, – boekwinkels en kringloopwinkels. Dit festijn is een andere categorie, hier zijn puur en alleen nieuwe boeken te koop uit de ramsj. Een lekkernij voor de prijsbewuste liefhebber.

Een paar weken geleden loop ik dus te genieten in het Beursgebouw in Eindhoven en kom daar een boek tegen van een schrijver die ik al ken van “De opluchting” (ik rook nog steeds) en “Verslaafd aan liefde”  Jan Geurtz. Nu ligt daar een stapel met de voor mij zeer aansprekende titel: “Verslaafd aan denken.” De laatste tijd neem ik regelmatig een kwartier per dag de tijd om alles wat ik lees over non-dualiteit en verlichting wérkelijk te onderzoeken. Niet uit een boek, maar in de binnenwereld (voor zover daar sprake van is…) In die kwartiertjes zie ik dat het denken en als gevolg daarvan het gevoelsleven versluiert wat werkelijk (Werkelijkheid) is: hetbewustzijn, zoals de advaita-vedanta dit noemt of het gewaarzijn zoals dit vertaald wordt vanuit de Dzogchen. Dus dan is deze titel als Gods woord voor een ouderling: Verslaafd aan denken.

As we speak, ben ik halverwege dit boek. En ik kan nu al zeggen dat het een aanrader is voor de serieuze zoeker. Jan schrijft zeer onderhoudend, helder en duidelijk. De oprechtheid spreekt uit elke bladzijde, zo ook de ervaring. En de betrekkelijkheid van de woorden hierover, hij schrijft glashelder dat de directe ervaring niet te beschrijven is.

Tot nu toe verdiepte ik me voornamelijk in de literatuur vanuit en over de advaita en neo-advaitisten als Tony

Parsons, Leo Hartong en anderen. Jan laat zien dat de Dzogchen ons een heldere boodschap heeft te vertellen over hoe wij en de werkelijkheid in elkaar zitten.

Het is een boek dat ik niet alleen lees, maar ook gebruik. De eenvoudige oefeningen die met zijn tekst gepaard gaan zijn voor iedereen die van goede wil is te volbrengen. De schrijver is ook zeer oprecht in het vertellen over zijn zoektocht in het verleden. Een van de verhalen hierover behelst de vraag of de zoeker een leraar nodig heeft of niet. De zogenaamde neo-advaitisten zeggen van niet, Jan is zeer open en eerlijk over het feit dat hij wel een leraar kiest. Hoe dit proces is verlopen en waarom hij vindt dat een goeroe wél noodzakelijk is. Of ik het hierin met hem eens ben, weet ik nog niet. Maar de motieven en grondslagen die hij aandraagt stemmen zeker tot verder denken. (Na-denken is achteraf en voor-denken bestaat niet als woord…)

Later zal ik hier nog verder over schrijven en mocht ik dit vergeten: herinner me hier aan, alsjeblieft.

Kijk hier bij de aanbod pagina van tweedehands boeken.